تبلیغات
دنا کوچ - عشق من... هنر
(: خ :)

عشق من... هنر

جمعه 15 خرداد 1394 11:24 ق.ظ

نویسنده : دنا کوچ

من لئوناردو داوینچی را دوست دارم. لبخند مونالیزا مرا به یاد صلحی می اندازد که در لبخند او پنهان شده است. این مرا مجذوب داوینچی می کند. هر تفکر هنرمندانه اش و هر عمل خردمندانه اش برای من مایه ی مباهات است که چنین انسانی وجود داشته است. مونالیزا بانوی آرام و مشهور تابلوی داوینچی است.

جک اسپارو را دوست دارم. نه چون دزد دریایی بود. چون مردی وجود داشت که با وجود رنج هایی که بدنش را بار ها با جوهر سرخ و سیاه دریده بود  در فکر خلق شخصیتی آرامش بخش . جاودانه جون کاپیتان جک بود. من جک را دوست دارم چون او در اوج دیوانگی همواره میجنگید و حقیقت را می دید با اینکه افراد سالم اطرافش کوچکترین دیدگاهی درباره ی وقایع نداشتند. از نویسنده ی این شخصیت سپاسگزارم. مرز نبوغ و دیوانگی یک خط نامفهوم است. او مرد قدرتمند من است.

هانس کریستین اندرسن را دوست دارم. او زشت زیبا،  رویا ساز دوران ناامیدی های کودکی من است. وقتی که هیچ امیدی به داستان گفتن مادر نداری، میاید و با زبان شیرینش، با هنر مملو از محبتش دستی بر روی روح لطیف تر از پوستت می کشد و به تو برای داشتن رویا های آرامش بخش و ایده های نو یاری میدهد. او در داستان های زیبایش قهرمانان واقعی را می سازد. آن هایی که چیز زیادی برای خود نمایی مادی ندارند اما روحشان همیشه برنده و پیروز است. آن کسی که تخیلش برای من طراوت بخش است. او مرد رویاهای من است.


خدا را شکر !! خوبی این هنرمندان این است، که هیچ وقت نمی میرند. یادشان همیشه در دل من زنده است و برای همیشه می توانم از وجودشان لذت ببرم... .



خدایا این دسته از انسان ها را در زندگیمان بیشتر کن. 

سپاسگزارم.





دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: جمعه 15 خرداد 1394 11:56 ق.ظ